ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

1. Στις 23 Απριλίου 2010 η Ελλάδα ομολόγησε τη χρεωκοπία της.
2. Η Κυβέρνηση απεμπόλησε την κυριαρχική εξουσία, παραχωρώντας την σε ξένους ειδικούς, υπάλληλους ξένων οργανισμών, και πολιτικούς άλλων χωρών.
3. Η ευθύνη για τη θλιβερή κατάντια της χώρας βαρύνει εξ αδιαιρέτου όλο το πολιτικό σύστημα.
4. Αναλαμβάνουμε πρωτοβουλία να καταγγείλουμε στον Ελληνικό Λαό τους υπεύθυνους και να προτείνουμε ιδέες και λύσεις που θα οδηγήσουν στην έξοδο από το τέλμα.
5. Αναζητούμε τα αίτια της κακοδαιμονίας ήδη στη δημιουργία του Νεοελληνικού Κράτους από τους Βαυαρούς. Το Σύστημα που μας επιβλήθηκε ήταν καταπιεστικό και πολιτιστικά ξένο.
6. Στόχος μας είναι μια Νέα Απελευθέρωση, με Νέο αληθινά Δημοκρατικό Σύνταγμα, που θα υιοθετηθεί από μια Συντακτική Εθνοσυνέλευση.
7. Θα επιδιώξουμε τη θεσμοθέτηση ενός Συστήματος βασιζόμενου στο τρίπτυχο: Περιορισμένο Κράτος, Δημοσιονομική Υπευθυνότητα, Ελεύθερες Αγορές.
8. Πιστεύουμε στις τρεις μεγάλες αρχές της κλασσικής οργάνωσης της κοινωνίας σε κράτος: Ισονομία, Αξιοκρατία, Ελευθερία.
9. Στοχεύουμε σε ένα κράτος εγγυητή της ζωής, της αριστείας, της περιουσίας, της ανεμπόδιστης ενέργειας, της αβίαστης επιλογής και ελεύθερης πρόσβασης παντού, των ίσων ευκαιριών, της αναλογούσας ευημερίας και της επιδίωξης της μέγιστης αυτοπραγμάτωσης και της ευδαιμονίας των ατόμων.
10. Θεωρούμε κυριαρχικό το δικαίωμα της κοινωνίας να αλλάζει ριζικά το σύστημα διακυβέρνησής της όταν αυτό δεν επιτελεί τον εγγενή σκοπό του.

Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2011

Μεταξύ ολέθρου και αναρχίας, η τάξη της ελευθερίας

Του Απόστολου Πιερρή

 
NA μιλήσουμε σήμερα για επανάσταση τώρα και εδώ.
Την καθολική αποτυχία μιας χώρας ακολουθεί με αναγκαιότητα η Επανάσταση. Επ-ανάσταση είναι η συγκίνηση μιας κοινωνίας για την Ανάστασή της. Το εναλλακτικό σενάριο είναι της εξαφάνισής της από την ιστορία. Επανάσταση γίνεται κατά περίπτωση από πάνω, από κάτω, από μέσα, από έξω, από δίπλα, από μακριά – αλλά Επανάσταση γίνεται. Η Επανάσταση μπορεί να είναι ήρεμη ή άγρια, τιμωρητική ή εκδικητική, πυρ που καίει καταστροφικά τα καρκινώματα και θερμαίνει δημιουργικά τους υγιείς ιστούς της κοινωνίας – αλλά Επανάσταση γίνεται και προκαλεί νέα δυναμική Αναγέννησης της χώρας.
Είναι το ένστικτο αυτοσυντήρησης μιας κοινωνίας που καθιστά την Επανάσταση αναγκαία μέσα στην πλήρη χρεοκοπία του Συστήματός της. Το ένστικτο αυτοσυντήρησης δεν είναι βεβαίως ταυτόσημο προς το αίσθημα συντήρησης του status quo. Οι βλακίστατοι κουτοπόνηροι των Αναξιοκρατιών δεν μπορούν να τα ξεχωρίσουν αυτά τα δύο, και έτσι νομίζουν ότι μπορούν να εκβιάσουν την κοινωνία, ακόμη και μέσα στην καταβύθιση της χώρας, ερεθίζοντας το «συντηρητικό» αντανακλαστικό των λαών. Οι μωρές παρθένες! Ερεθίζοντάς το διεγείρουν το βαθύτερο ένστικτο της αυτοσυντήρησης στην κοινωνία. Και τότε η Κοινωνία, συναισθανόμενη την κατάντια όπου την οδήγησε η Ηγετική Αναξιοκρατία, στρέφεται εναντίον του υπεύθυνου Καθεστώτος που την καταπιέζει. Και αυτό εξαφανίζει το σάπιο Σύστημα. Το τυραννικό Καθεστώς αποβάλλεται σαν ξένο σώμα. Η κοινωνία στα έσχατα δεν σκέφτεται την ησυχία, αλλά την επιβίωσή της. Και τότε αγριεύει, και διαδηλώνει ποιος είναι ο Κύριος και ποιος ο κακός δούλος. Να προχωρήσω;

Ο λαός

Δείτε τις μωρές παρθένες να παριστάνουν τώρα τους σκληρούς Ηρακλείς της τάξης! Και γελάστε με την καρδιά σας. Ποιας τάξης; Την τάξη τους η Κοινωνία την απέρριψε γιατί οδήγησε στην καταστροφή. Τη φυσική τάξη η Κοινωνία θα τη βρει. Αφήστε το διεφθαρμένο και ανίκανο Καθεστώς και τους πολιτικούς και δημοσιογραφικούς εξαρτηματικούς του να προβάλλουν τον μπαμπούλα της Αναρχίας. Γιατί οι Σοφοί γνωρίζουν, οι Δημιουργοί βιώνουν και όλος ο Λαός αισθάνεται ότι μεταξύ της τάξης του ολέθρου, της ανικανότητας και της διαφθοράς από το ένα μέρος και της αναρχίας, του χάους από την άλλη, υπάρχει η φυσική τάξη της ελευθερίας που στα καθεστωτικά συστήματα που πνέουν τα λοίσθια αναδύεται διά της δημιουργικής καταστροφής.
Η Επανάσταση άρχισε. Η Κοινωνία δεν ψηφίζει. Δεν πληρώνει. Δεν υπακούει. Τετέλεσται. Οι Δημιουργοί κατήργησαν τη νομιμοποίηση του Καθεστώτος. Και ο Στρατός δυσανασχετεί. Αναζητούμε in rebus trepidis ultimum consilium. Σε πράγματα φοβερά το υπέρτατο βούλευμα.
Βεβαίως η Νέα Ευρωπαϊκή (Αν)Ιερά Συμμαχία (η Ευρωπαική Eνωση και η ευρωζώνη) δεν τη θέλει την Επανάσταση των Δημιουργών της Κοινωνίας μας, όπως και η παλαιά Ιερά Συμμαχία δεν την ήθελε. Αλλά η Επανάσταση τότε έγινε και τώρα γίνεται.
Oποιοι θέλουν εμπειρική τεκμηρίωση ας προσέξουν τις δημοσκοπήσεις. Ο Ελληνικός Λόγος του Oντος όμως λειτουργεί στην ουσία της πραγματικότητας. Και ξέρει τι έρχεται, γιατί γνωρίζει την αλληλουχία των γεγονότων.
Σε κάθε εξέλιξη υπάρχει ένα σημείο μη επιστροφής. Η βλακώδης πονηρία του Καθεστώτος Leviathan φαίνεται καθαρά και σε τούτο, ότι πίστευε στην ικανότητά του να δολοπλοκεί την παραβίαση του Κοσμικού Νόμου Πράξης και Συνεπειών, τη διάσπαση της Ατσάλινης Αλυσίδας Λάθους και Τιμωρίας. Στο λάθος είναι εγγεγραμμένη με πύρινο τύπο η τιμωρία του την ίδια τη στιγμή που διαπράττεται. Κάθε λάθος πληρώνεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, και μερικές μετακυλίσεις της αποπληρωμής είναι εφιαλτικές όχι μόνο στην οικονομία! – για να χλευάσω εν ου παικτοίς). Αφ' ότου γίνεται το σφάλμα, φρόνηση είναι να βρεις έναν δρόμο όπου η πολλαπλασιαστική μόχλευση ζημίας προς λάθος να μην είναι υπερβολική. Και τέτοιος δρόμος πάντα ξεκινάει από την έμπρακτη αναγνώριση του λάθους. Eμπρακτη θα πει καταβολή του τιμήματος του σφάλματος, που σημαίνει υποβιβασμό σχετικά με την προ σφάλματος κατάσταση. Στη θρησκεία αυτό το λένε ειλικρινή μετάνοια, χωρίς την οποία δεν σώζεσαι.
Το Καθεστώς όμως, λόγω της έμφυτης μωρίας του, εμμένει στα σφάλματά του. Και έτσι η μόχλευση της ζημίας καλπάζει. Κλασικό παράδειγμα το Κυπριακό, όπου κάθε επόμενο στάδιο είναι χειρότερο από το προηγούμενο, λόγω ακριβώς αυτής της νομοτέλειας. Το έχω αναλύσει. Για την οικονομία δεν χρειάζεται καν να την επικαλεσθώ. Τώρα πλέον οι συνολικές εξελίξεις βαίνουν συνεχώς επιταχυνόμενες. Είναι καταιγιστικές. Δεν υπάρχουν πια περιθώρια χρονικά. Oσο γρηγορότερα ξετινάξουμε το Καθεστώς από πάνω μας, τόσο λιγότερη θα είναι η (αναπόφευκτη) ζημία μας.

Τακτικισμός του καθεστώτος
 
Το Καθεστώς πονηρευόμενο είχε την πεποίθηση ότι τα πάντα διορθώνονται διά καταλλήλων συσχετισμών κάθε στιγμή. Εξέπεσε έτσι σε μόνιμο τακτικισμό και οπορτουνισμό. Από το ένα μέρος οι αμίμητες ιδεοληψίες του περί υπερβατικού δικαίου άσχετου προς την πραγματικότητα και από το άλλο οι καιροσκοπικές απόπειρες ετερογενών συνδυασμών με τους χαμένους κάθε συγκυρίας το έκαναν παντελώς ανυπόληπτο. Στην ανυποληψία προστιθέμενη η αδυναμία του, το ανεβάζει στο βάθρο της γελοιότητας. Το Καθεστώς μετέτρεψε τη χώρα σε παίγνιο της οικουμένης. Το ίδιο έγινε ο παγκόσμιος γελωτοποιός.
Μια σημείωση για τον όρο Τυραννικό Καθεστώς, που μπορεί να φανεί βαρύς. Τυραννικό Καθεστώς είναι ένα Σύστημα Δόμησης και Διακυβέρνησης της Κοινωνίας που αντιβαίνει προς τον χαρακτήρα της κοινωνίας και τη γεωπολιτική λογική του χώρου, που συνεπώς δεν έχει τα ίδια ζωτικά συμφέροντα με την κοινωνία και τον χώρο, που επομένως υπηρετεί ιδιοτελή δικά του συμφέροντα. Αναφέρομαι στον κλασικό ορισμό της Τυραννίας. Η ουσία της τυραννίας δεν κρίνεται από τον βαθμό της ασκούμενης έκδηλης βίας. Αν και τα τυραννικά καθεστώτα αργά ή γρήγορα δείχνουν τη γνήσια φύση τους, ιδίως σε περιόδους κρίσεων, αναγκαζόμενα να μετέλθουν ωμή βία κατά των πολιτών τους, ακριβώς όπως στην Ελλάδα τώρα. Αυτό το βαπτίζουν τήρηση της «νομιμότητας». Αλλά ακριβώς αυτήν τη νομιμότητά τους η κοινωνία έχει αρνηθεί. Δεν νομιμοποιούνται να ασκούν εξουσία.
Το στρατηγικό θεώρημα το ανέλυσα για να εξηγήσουμε τη «στρατηγική» συμπεριφορά του δικού μας Καθεστώτος Leviathan. Και η συμπεριφορά αυτή είναι «πολυγαμική». Το Καθεστώς της γελοιότητας θα ήθελε να είχε «στρατηγική συνεργασία» με τους πάντες και τα πάντα. Αυτό βέβαια είναι ιεροδουλεία! Oμως δεν αρκεί να προσφέρεται κανείς στους πάντες και τα πάντα για να επιτύχει κάποια αποτελεσματική σχέση μαζί τους, πρέπει και να προσφέρει κάτι άξιο λόγου! Και αξία είναι χρησιμότητα, άρα είναι δύναμη. Και πραγματική δύναμη χωρίς ουσία δεν υπάρχει. Να υπενθυμίσω την αρχαιοελληνική τριάδα ουσία - δύναμη - ενέργεια. Ενεργή δράση (και αποτέλεσμα) χωρίς δύναμη από την οποία να απορρέει δεν υπάρχει. Και δεν υπάρχει δύναμη χωρίς κάτι με ορισμένη μορφή και χαρακτήρα που να τη γεννάει, κάτι με μια στέρεη βάση της οντότητάς του. Αυτή η στέρεη βάση είναι ο ορισμός της ύπαρξης και η ουσία κάθε πράγματος. Και αυτή κάμπτει και επηρεάζει τον χώρο γύρω της δημιουργώντας δυναμικό πεδίο, για να το πω με αναλογία από τη φυσική. Aρα, για να έχεις άφθονη ενέργεια, χρειάζεσαι αστείρευτη δύναμη. Και γι' αυτό χρειάζεσαι ισχυρή ταυτότητα.Και να η αιτία της στρατηγικής ιεροδουλείας του Καθεστώτος, όπως και της συνολικής αποτυχίας του: δεν έχει να προσφέρει τίποτε ελλείψει ταυτότητας. Δεν ταυτίστηκε με την κοινωνία και τη χώρα-χώρο για να αποκτήσει ταυτότητα. Αλλά έμεινε σε ιδιοτελείς πιθηκισμούς αλλοτρίων. Τώρα πληρώνει μαζεμένους λογαριασμούς έξω και μέσα στη χώρα. Και κανείς δεν αγοράζει την πραμάτια του. O,τι και να πουλάει έχει στις γενικευμένες αγορές μηδαμινή αξία γιατί είναι άχρηστο. Το Καθεστώς είναι ανεπιθύμητο παντού. Και είναι ανεπιθύμητο γιατί είναι παντελώς άχρηστο. Είναι κι από πάνω δολερό. Aρα το στρατηγικό βάρος του σε κάθε συνδυασμό είναι αρνητικό!
Κρέμεται στον αέρα. Η Eπανάσταση εξελίσσεται.

Δεν υπάρχουν σχόλια: