ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

1. Στις 23 Απριλίου 2010 η Ελλάδα ομολόγησε τη χρεωκοπία της.
2. Η Κυβέρνηση απεμπόλησε την κυριαρχική εξουσία, παραχωρώντας την σε ξένους ειδικούς, υπάλληλους ξένων οργανισμών, και πολιτικούς άλλων χωρών.
3. Η ευθύνη για τη θλιβερή κατάντια της χώρας βαρύνει εξ αδιαιρέτου όλο το πολιτικό σύστημα.
4. Αναλαμβάνουμε πρωτοβουλία να καταγγείλουμε στον Ελληνικό Λαό τους υπεύθυνους και να προτείνουμε ιδέες και λύσεις που θα οδηγήσουν στην έξοδο από το τέλμα.
5. Αναζητούμε τα αίτια της κακοδαιμονίας ήδη στη δημιουργία του Νεοελληνικού Κράτους από τους Βαυαρούς. Το Σύστημα που μας επιβλήθηκε ήταν καταπιεστικό και πολιτιστικά ξένο.
6. Στόχος μας είναι μια Νέα Απελευθέρωση, με Νέο αληθινά Δημοκρατικό Σύνταγμα, που θα υιοθετηθεί από μια Συντακτική Εθνοσυνέλευση.
7. Θα επιδιώξουμε τη θεσμοθέτηση ενός Συστήματος βασιζόμενου στο τρίπτυχο: Περιορισμένο Κράτος, Δημοσιονομική Υπευθυνότητα, Ελεύθερες Αγορές.
8. Πιστεύουμε στις τρεις μεγάλες αρχές της κλασσικής οργάνωσης της κοινωνίας σε κράτος: Ισονομία, Αξιοκρατία, Ελευθερία.
9. Στοχεύουμε σε ένα κράτος εγγυητή της ζωής, της αριστείας, της περιουσίας, της ανεμπόδιστης ενέργειας, της αβίαστης επιλογής και ελεύθερης πρόσβασης παντού, των ίσων ευκαιριών, της αναλογούσας ευημερίας και της επιδίωξης της μέγιστης αυτοπραγμάτωσης και της ευδαιμονίας των ατόμων.
10. Θεωρούμε κυριαρχικό το δικαίωμα της κοινωνίας να αλλάζει ριζικά το σύστημα διακυβέρνησής της όταν αυτό δεν επιτελεί τον εγγενή σκοπό του.

Κυριακή, 10 Απριλίου 2011

Κυβερνητικό χάος, ατέλειωτη φημολογία και σενάρια διαφυγής

Του Κώστα Ροδινού

Βοηθούσης και της απεργίας των ΜΜΕ, η κυβερνητική προπαγάνδα έχει επιδοθεί σε μια άνευ προηγουμένου παραφιλολογία! Αναδιάρθρωση, ανασχηματισμός, αντικατάσταση του Παπακωνσταντίνου, πρόωρες εκλογές. Όλα αυτά συζητούνται τις τελευταίες ημέρες και μάλιστα έντονα. Σενάρια επί σεναρίων και υποθέσεις επί υποθέσεων.
Θέλουν να στήσουν και πάλι ένα σκηνικό κρίσης.
Τα πράγματα άλλαξαν..

Μόνο, που αυτή τη φορά τα πράγματα δεν είναι ίδια.

Πρώτον: Γιατί μετά από δεκαοχτώ μήνες διακυβέρνησης Παπανδρέου, η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε δραματική κατάσταση. Το μνημόνιο απέτυχε και η κυβέρνηση απεδείχθη ανίκανη. Δεν φταίνε πλέον μόνο οι προηγούμενοι. Εδώ μας οδήγησαν οι …απερχόμενοι.

Δεύτερον: Όλες ανεξαιρέτως οι δημοσκοπήσεις δείχνουν μια εικόνα κατάρρευσης όχι μόνο της κυβέρνησης, αλλά και της εικόνας του πρωθυπουργού. Η κυβέρνηση δεν απολαμβάνει πλέον της εμπιστοσύνης του εκλογικού σώματος και αυτό αναδεικνύει θέμα κοινωνικής νομιμοποίησης της πολιτικής της. Επι πλέον, το εκλογικό σώμα με συντριπτικά ποσοστά δηλώνει ότι η ακολουθούμενη πολιτική επιδεινώνει την κατάσταση. Αυτό σημαίνει έλλειψη ελπίδας. Και χωρίς ελπίδα η οικονομία δεν ανακάμπτει.

Τρίτον: Η μαζική ανταρσία των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και η άρνησή τους να ψηφίσουν νομοσχέδιο εγκεκριμένο μάλιστα από το Υπουργικό Συμβούλιο, θέτει θέμα δεδηλωμένης! Μπορεί οι …αντάρτες να προκαλούν εκ του ασφαλούς, όμως, η ενέργειά τους έχει τεράστιο συμβολισμό με πολλαπλά μηνύματα. Εκθέτει και αποσυντονίζει την κυβέρνηση, εντείνει την αμφισβήτηση και υποσκάπτει την δυνατότητα του πρωθυπουργού να κυβερνήσει.

Τέταρτον: Ο κ. Παπανδρέου φαίνεται να έχει χάσει την εμπιστοσύνη, τουλάχιστον, της Ε.Ε.. Οι δηλώσεις του κ. Γιούνκερ, ενισχύουν την εκτίμηση αυτή. Ο κ. Παπανδρέου υποσχέθηκε πολλά σε πολλούς και τώρα δεν μπορεί να παρουσιάσει ως έργο ούτε τα ελάχιστα αποδεκτά. Ο τραγελαφικός χειρισμός της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου και η πλήρης κατάρρευσης των εσόδων, το πρώτο τρίμηνο, απετέλεσαν το τελειωτικό χτύπημα.

Πέμπτον: Όλο και περισσότεροι συμφωνούν, ότι η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός προσωπικώς, δίνουν μια χαμένη μάχη. Βαδίζουν σε κινούμενη άμμο. Συνεχώς βυθίζονται στα αδιέξοδά τους. Και το χειρότερο δεν έχουν εναλλακτικό σχέδιο. Δεν υπάρχει Plan B. Είχαν εναποθέσει όλα τα αυγά τους σ’ ένα καλάθι.

Τι επιδιώκουν;

Με την πολιτική της να έχει αποτύχει παταγωδώς, η κυβέρνηση επιδίδεται σ’ αυτό που γνωρίζει και τα καταφέρνει καλύτερα: στην παραπολιτική. Τι προσπαθούν να κάνουν:

Πρώτον: Να βρούν τρόπο να δικαιολογήσουν στην κοινή γνώμη τη λήψη νέων μέτρων. Δεν φταίει η πολιτική τους! Φταίνε οι μηχανισμοί που δεν εισπράττουν φόρους. Φταίνε και οι πολίτες που φοροδιαφεύγουν! Η περίπτωση να ευθύνονται οι αυξημένοι φόροι, τα λουκέτα, η έκρηξη της ανεργίας, η δραματική μείωση μισθών και συντάξεων και η βαθειά ύφεση, μάλλον….αποκλείεται!

Δεύτερον: Με τις συζητήσεις περί ανασχηματισμού να καλλιεργήσουν την ψευδαίσθηση μιας νέας αρχής. Reset, αγγλιστί! Ας μη γελιόμαστε. Όσο ισχύει το μνημόνιο, απλώς ο …Μανωλιός, θ΄ αλλάξει ρούχα! Θα ….θυσιαστεί ο κ. Παπακωνσταντίνου, με την ελπίδα να φυσήξει ούριος άνεμος για να σωθεί ο αρχηγός!

Τρίτον: Να μετακυλίσουν τις ευθύνες στα κόμματα της αντιπολίτευσης. Η συζήτηση δεν αφορά μόνο στα εξαπτέρυγα. Ο στόχος είναι να εξασφαλίσουν την συναίνεση τον κ. Σαμαρά. Μάλλον ματαιοπονούν εδώ γιατί λόγω της διογκούμενης δυσαρέσκειας, οι ….πρόθυμοι λιγοστεύουν. Εξ ου και οι γνωστές …παραινέσεις των …συγκροτημάτων.

Τέταρτον, οι συζητήσεις για τις πρόωρες εκλογές έχουν διπλό στόχο: αφ΄ενός να συσπειρώσουν την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ και την βάση τους που φυλλοροεί και αφ΄ετέρου να φοβίσουν το εκλογικό σώμα μπροστά στο ενδεχόμενο ακυβερνησίας! Η ακυβερνησία (θέλουν να μας πούν) θα επιδεινώσει τα πράγματα.

Όμως, οι πρόωρες εκλογές ίσως αποτελούν την οδό διαφυγής προκειμένου να γλυτώσουν από την πλήρη εκλογική κατάρρευση.

Συμπέρασμα: Ο κ. Παπανδρέου, βρίσκεται σε αδιέξοδο. Το βασικό του στοίχημα, το μνημόνιο, απέτυχε. Ούτε τη γενναιότητα να ομολογήσει την αποτυχία του διαθέτει, ούτε εναλλακτικό σχέδιο. Επειδή απέτυχε η πολιτική του , καλλιεργεί την παραπολιτική. Η πολιτική του μας οδήγησε στο μνημόνιο. Η παραπολιτική του μας οδηγεί στη χρεοκοπία.


Το έχουμε ξαναδεί το έργο. Κάθε φορά που επίκειται η λήψη νέων μέτρων, καλλιεργείται μια εικόνα καταστροφής! Για να εμφανιστεί στη συνέχεια, ως από μηχανής ….σωτήρας, ο κ. Παπανδρέου! Και όλα αυτά τα παιχνίδια, τα πληρώνει ο ελληνικός λαός με αυξημένα επιτόκια και πιο επώδυνα μέτρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: