ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

1. Στις 23 Απριλίου 2010 η Ελλάδα ομολόγησε τη χρεωκοπία της.
2. Η Κυβέρνηση απεμπόλησε την κυριαρχική εξουσία, παραχωρώντας την σε ξένους ειδικούς, υπάλληλους ξένων οργανισμών, και πολιτικούς άλλων χωρών.
3. Η ευθύνη για τη θλιβερή κατάντια της χώρας βαρύνει εξ αδιαιρέτου όλο το πολιτικό σύστημα.
4. Αναλαμβάνουμε πρωτοβουλία να καταγγείλουμε στον Ελληνικό Λαό τους υπεύθυνους και να προτείνουμε ιδέες και λύσεις που θα οδηγήσουν στην έξοδο από το τέλμα.
5. Αναζητούμε τα αίτια της κακοδαιμονίας ήδη στη δημιουργία του Νεοελληνικού Κράτους από τους Βαυαρούς. Το Σύστημα που μας επιβλήθηκε ήταν καταπιεστικό και πολιτιστικά ξένο.
6. Στόχος μας είναι μια Νέα Απελευθέρωση, με Νέο αληθινά Δημοκρατικό Σύνταγμα, που θα υιοθετηθεί από μια Συντακτική Εθνοσυνέλευση.
7. Θα επιδιώξουμε τη θεσμοθέτηση ενός Συστήματος βασιζόμενου στο τρίπτυχο: Περιορισμένο Κράτος, Δημοσιονομική Υπευθυνότητα, Ελεύθερες Αγορές.
8. Πιστεύουμε στις τρεις μεγάλες αρχές της κλασσικής οργάνωσης της κοινωνίας σε κράτος: Ισονομία, Αξιοκρατία, Ελευθερία.
9. Στοχεύουμε σε ένα κράτος εγγυητή της ζωής, της αριστείας, της περιουσίας, της ανεμπόδιστης ενέργειας, της αβίαστης επιλογής και ελεύθερης πρόσβασης παντού, των ίσων ευκαιριών, της αναλογούσας ευημερίας και της επιδίωξης της μέγιστης αυτοπραγμάτωσης και της ευδαιμονίας των ατόμων.
10. Θεωρούμε κυριαρχικό το δικαίωμα της κοινωνίας να αλλάζει ριζικά το σύστημα διακυβέρνησής της όταν αυτό δεν επιτελεί τον εγγενή σκοπό του.

Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2011

Μήπως μας οδηγούν μεθοδευμένα στη δραχμή;

Ενδιαφέρουσα και αρκετά ρεαλιστική η απεικόνιση του κ. Κ. Στούπα από το capital.gr σχετικά με τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας και το 'παραμύθιασμα' που υφιστάμεθα εσχάτως αναφορικά με τον επικείμενο 'βομβαρδισμό' επενδύσεων. Την παραθέτουμε αυτούσια...
 
1) Γιατί η πιθανότερη έξοδος περνά μέσα από την κατάρρευση...

  Ο γερμανός υπουργός Οικονομίας Φιλίπ  Ρέσλερ κατέφθασε χθες στην Αθήνα επικεφαλής 67 γερμανών επιχειρηματιών προκειμένου να δουν από κοντά πως μπορούν να εφαρμόσουν ένα ευρωπαϊκό σχέδιο Μάρσαλ για να βοηθήσουν τη χώρα μας που συνεχίζει να βυθίζεται στην ύφεση...
Και με 667 ή 6,667 εκατομμύρια επιχειρηματίες και αν έφτανε ο κ. Ρέσλερ το ίδιο αποτέλεσμα θα επιτύγχανε. Τίποτα!


Άδικα περιμένουνΘεωρώ λοιπόν απίθανο να δούμε έστω και ένα ευρώ επένδυση από το εξωτερικό στην Ελλάδα, αν πρώτα δεν βρουν κάποιο καλό λόγο οι Έλληνες πως αξίζει να τολμήσουν την παραμικρή επένδυση στη χώρα.
Οι «σοσιαλιστές» που ελέγχουν την κυβέρνηση και «ορφανά» της KGB  που κυβερνούν, καθώς αποφασίζουν ποιος θα πάει στη δουλειά και ποιος όχι,  έχουν μια στρεβλή εικόνα για το πώς «γυρίζει» ο κόσμος...
Έχουν την ίδια εικόνα που είχε και ο Ανδρέας Παπανδρέου στην δεκαετία του ’80 όταν είχε πείσει τους σοβιετικούς να κατασκευάσουν το εργοστάσιο της Αλουμίνας στη Θίσβη, ή  κατά καιρούς παρουσίαζε διάφορους τυχάρπαστους πλούσιους Άραβες ως επενδυτές στυλοβάτες του τρίτου δρόμου.
Η κυβέρνηση του ΓΑΠ μόλις ανέλαβε, προσπάθησε να ξαναζεστάνει την ίδια «σούπα» της προσέλκυσης μεγάλων ξένων τριτοκοσμικής προέλευσης  επενδύσεων με διακρατικές συμφωνίες.
Ο ατυχής πρωθυπουργός μέχρι και στην σκηνή του Μουαμάρ έφτασε να παρακαλάει τον αιμοσταγή δικτατορίσκο με εμφάνιση Μαϊκλ Τζάκσον της ερήμου, να επενδύσει στην Ελλάδα...  Ατύχησε και στο αποτέλεσμα αλλά και στο χρόνο που το έπραξε...
Με αυτό τον τρόπο δεν γίνονταν οι επενδύσεις ούτε  την εποχή των περίκλειστων εθνικών οικονομιών της  δεκαετίας του ’50. Όταν ο  Παπάγος με το Μαρκεζίνη είχαν καταφέρει να φέρουν τότε μερικές μεγάλες επενδύσεις  στην Ελλάδα με διακρατικές συμφωνίες.
Σήμερα, οι επενδύσεις αποφασίζονται με βάση τα πλεονεκτήματα που διαθέτει  κάθε χώρα στην παγκόσμια σκακιέρα των αγορών, σε συνάρτηση με το περιβάλλον που προσφέρει για να καταστεί η επένδυση ανταγωνιστική. Άλλη χώρα πουλάει γεωγραφική θέση, άλλη φθηνά εργατικά και άλλη υψηλή ειδίκευση και εύκολη επιχειρηματικότητα... Εμείς πουλάμε αριστερή συνθηματολογία, καταλήψεις, γραφειοκρατία και διαφθορά...
Η Ελλάδα λόγω γεωγραφίας και μορφολογίας διαθέτει σοβαρά πλεονεκτήματα. Αλλά το οικονομικό της περιβάλλον θυμίζει χώρα του πάλαι ποτέ σοβιετικού μπλοκ.


Οι μισθοί θα συνεχίσουν να πέφτουν...

Ας μην κοροϊδεύομε τους εαυτούς μας, οι μισθοί στην Ελλάδα θα σταματήσουν να πέφτουν όταν η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας θα αρχίσει να ξεπερνά την αύξηση του ρυθμού της ανεργίας.
Τόσο απλή και σκληρή είναι η πραγματικότητα.
Το ταμείο ανεργίας ανακουφίζει, αλλά μην ακούτε για επιδοτήσεις, πολιτικές στήριξης της απασχόλησης, μεγάλες επενδύσεις ή Fast Track... Αυτά είναι για δικαιολογούν το μισθό τους οι πολιτικοί, τις θέσεις τους οι συνδικαλιστοπατέρες και να έχουν θέματα τα δελτία ειδήσεων.
Η αλήθεια είναι πως όσο λιγότερο φροντίσει να ανακατευτεί το κράτος τόσο νωρίτερα θα τελειώσει η τραγωδία στην οποία βυθιζόμαστε. Για την ακρίβεια, όσο γρηγορότερα το κράτος αποσύρει τα χιλιάδες αντικίνητρα και αγκυλώσεις σε σημείο επαφής της γραφειοκρατίας του με το επιχειρείν...

Ποιος τολμά;

Ποιος τολμά να επενδύσει σε μια χώρα που κανείς δεν γνωρίζει πόσο και μέχρι πότε θα συρρικνώνεται η οικονομία της;
Ποιος τολμά να ανοίξει επιχείρηση σε μια χώρα, όπου αφού διόρισαν μέχρι και τα «σκουπόξυλα» με τις «σφουγγαρίστρες» των κομματικών γραφείων στο δημόσιο, τώρα φορολογούν τακτικώς και εκτάκτως ό,τι αναπνέει για να πληρώνουν τους μισθούς;
Ποιος τολμά να επιχειρήσει σε μια χώρα που αν ανοίξεις μερίδα εργοδότη στο ΙΚΑ, ακόμη και αν έχεις φροντίσει τα πάντα με συνέπεια, για δεκαετίες κοιμάσαι και ξυπνάς με το φόβο, πότε όποτε θα τους λείπουν λεφτά κάτι θα θυμηθούν να στα ζητήσουν με τις ανάλογες προσαυξήσεις;
Ποιος θα επενδύσει σε μια χώρα που για να έχεις «μπλοκάκι» θα πρέπει να πληρώνεις τον ΟΑΕΕ χωρίς να δικαιούσαι οποιαδήποτε σύνταξη ή κάλυψη, όντας ασφαλισμένος σε άλλο ταμείο;...
Ποιος έντιμος άνθρωπος θα τολμήσει να επενδύσει σε μια χώρα που γίνονται δυο τρεις περαιώσεις το χρόνο για να χαριστούν τα «κλοπιμαία» στους φοροφυγάδες και να πληρώσουν τα «κερατιάτικα» οι εντίμως δηλούντες και φορολογηθέντες.
Ποιος θα επενδύσει σε μια χώρα που η μεταστέγαση ενός κουρείου δυο τετράγωνα πιο πέρα, χρειάζεται έξι μήνες αγώνα με την γραφειοκρατία;
Ποιος θα επενδύσει σε μια χώρα που για να λειτουργήσει ένα αιολικό πάρκο, χρειάζονται 250 κιλά χαρτί σε αιτήσεις και 5-10 χρόνια αναμονής;
Ποιος θα επενδύσει σε μια χώρα που οι συνδικαλιστές καταλαμβάνουν όποτε θέλουν τα υπουργεία και οι υπουργοί δίνουν συνεντεύξεις όπου προλάβουν;
Ποιος θα επενδύσει σε μια χώρα που τα διοικητικά συμβούλια των ΔΕΚΟ συνέρχονται κρυφά σε ξενοδοχεία γιατί οι συνδικαλιστές που λειτουργούν ως κράτος εν κράτει δεν τους επιτρέπουν να προσεγγίσουν τις αίθουσες των Δ.Σ.;
Το πρώτο εξάμηνο του 2011 καταχωρήθηκαν στη Βουλγαρία περί τις 800 ελληνικές επιχειρήσεις. Στη γειτονική χώρα, σύμφωνα με το Βήμα της Κυριακής που μας πέρασε, καταθέτουν φορολογική δήλωση περί τις 2.072 επιχειρήσεις ελληνικής ιδιοκτησίας...
Πρόσφατα, η Coca-Cola 3E  την τελευταία στιγμή έκανε πίσω στην εκδήλωση ενδιαφέροντος για την εξαγορά της ΕΒΖ. «Δεν είναι καιρός για επενδύσεις στην Ελλάδα» φέρεται να δήλωσε ο επικεφαλής του ομίλου στου συμβούλους της αποκρατικοποιήσεως.
Ο Ρέσλερ, πάντως πριν αναχωρήσει γα την Ελλάδα, δήλωσε στο τηλεοπτικό κανάλι ZDF  «Το βρίσκω και εγώ περίεργο, εμείς να προσπαθούμε από το εξωτερικό να βρούμε  επενδυτές για την Ελλάδα, και την ίδια στιγμή να φεύγουν οι Έλληνες επενδυτές από την ίδια  τους τη χώρα».
Δεν φεύγουν μόνο οι επενδυτές αλλά και οι καταθέτες φυγαδεύουν τις καταθέσεις στο εξωτερικό, όπως οι πολίτες του σοβιετικού μπλοκ φυγάδευαν τους εαυτούς τους ελλείψει καταθέσεων.
Ποιος θα επενδύσει σε μια χώρα λίγες παραστρατιωτικά οργανωμένες διμοιρίες μελών κομμάτων που δεν αντιπροσωπεύουν πάνω από το 10% του πληθυσμού κλείνουν υπουργεία, δρόμους, λιμάνια κατά το δοκούν;
Ποιος θα επενδύσει σε μια χώρα που οι αυτοκινητιστές για λόγους ψηφοθηρίας συγκεντρώνουν την υποστήριξη μεγάλου μέρους της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης στη Βουλή, στο αίτημα μεταξύ άλλων  να συνεχίσουν την αγοραπωλησία των επαγγελματικών αδειών στην μαύρη αγορά χωρίς κανένα φόρο;


Τα δανεικά τελείωσαν...
Τόσα χρόνια τα δανεικά με τα οποία πλήρωνε το κράτος και δάνειζαν οι τράπεζες ανέβαλαν την τελική κατάρρευση.
Αν δεν είχε καταρρεύσει η «σοβιετία» θα υπήρχε ο κίνδυνος ενός εμφυλίου. Του... γύρου όπως ονειρευόταν ο Ζαχαριάδης που απεκατεστάθη πρόσφατα, αφού κατά τα ειωθότα του σταλινοφασισμού, οδηγήθηκε στην αυτοκτονία πρώτα...
Τώρα, η ραγδαία κατάρρευση του εισοδήματος λόγω κρατικής χρεοκοπίας και η έξοδος εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων από την θαλπωρή των κρατικών ταμείων σε συνδυασμό με την αποψίλωση πολλών θέσεων εργασίας και στον ιδιωτικό τομέα, θα μας προσγειώσει σαν κοινωνία στην πραγματικότητα.
Αφού πληρώσουμε το κόστος της ανοησίας, αν πιστεύουμε πως αρκούν οι διεκδικήσεις και τα συνθήματα για να ζούμε αξιοπρεπώς, θα ανακαλύψουμε πως αυτό μπορεί να συμβεί μόνο αν δώσουμε έμφαση στη μόρφωση, την εργασία και την πειθαρχία.
Τότε θα σαρωθούν όλοι οι ανασταλτικοί παράγοντες που ανέφερα παραπάνω και θα ξεκινήσουμε από τον μηδέν, όπως όλες οι άλλες πρώην σοβιετικές χώρες της περιοχής...

Δεν υπάρχουν σχόλια: