ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

1. Στις 23 Απριλίου 2010 η Ελλάδα ομολόγησε τη χρεωκοπία της.
2. Η Κυβέρνηση απεμπόλησε την κυριαρχική εξουσία, παραχωρώντας την σε ξένους ειδικούς, υπάλληλους ξένων οργανισμών, και πολιτικούς άλλων χωρών.
3. Η ευθύνη για τη θλιβερή κατάντια της χώρας βαρύνει εξ αδιαιρέτου όλο το πολιτικό σύστημα.
4. Αναλαμβάνουμε πρωτοβουλία να καταγγείλουμε στον Ελληνικό Λαό τους υπεύθυνους και να προτείνουμε ιδέες και λύσεις που θα οδηγήσουν στην έξοδο από το τέλμα.
5. Αναζητούμε τα αίτια της κακοδαιμονίας ήδη στη δημιουργία του Νεοελληνικού Κράτους από τους Βαυαρούς. Το Σύστημα που μας επιβλήθηκε ήταν καταπιεστικό και πολιτιστικά ξένο.
6. Στόχος μας είναι μια Νέα Απελευθέρωση, με Νέο αληθινά Δημοκρατικό Σύνταγμα, που θα υιοθετηθεί από μια Συντακτική Εθνοσυνέλευση.
7. Θα επιδιώξουμε τη θεσμοθέτηση ενός Συστήματος βασιζόμενου στο τρίπτυχο: Περιορισμένο Κράτος, Δημοσιονομική Υπευθυνότητα, Ελεύθερες Αγορές.
8. Πιστεύουμε στις τρεις μεγάλες αρχές της κλασσικής οργάνωσης της κοινωνίας σε κράτος: Ισονομία, Αξιοκρατία, Ελευθερία.
9. Στοχεύουμε σε ένα κράτος εγγυητή της ζωής, της αριστείας, της περιουσίας, της ανεμπόδιστης ενέργειας, της αβίαστης επιλογής και ελεύθερης πρόσβασης παντού, των ίσων ευκαιριών, της αναλογούσας ευημερίας και της επιδίωξης της μέγιστης αυτοπραγμάτωσης και της ευδαιμονίας των ατόμων.
10. Θεωρούμε κυριαρχικό το δικαίωμα της κοινωνίας να αλλάζει ριζικά το σύστημα διακυβέρνησής της όταν αυτό δεν επιτελεί τον εγγενή σκοπό του.

Τρίτη, 17 Απριλίου 2012

Εκλογές απόρριψης του πολιτικού συστήματος


Γεώργιος Στάικος

Εντυπωσιάζει το πλήθος των προειδοποιήσεων, σχεδόν απειλών, που εμφανίστηκαν αμέσως μετά την προκήρυξη των εκλογών της 6ης Μαΐου 2012. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η αντίφαση που καταγράφεται, όλοι να διαπιστώνουν τη χρεωκοπία του πολιτικού συστήματος και ταυτόχρονα να ζητούν από το λαό να σπεύσει στις κάλπες, όχι για να αναδείξει αυτή τη χρεωκοπία, αλλά για να την συγκαλύψει!
Αποδεικνύεται από αυτή τη συμπεριφορά ότι όλη η κριτική που ασκείται είναι επιφανειακή, υποκριτική, ακόμη και πονηρή. Στην πραγματικότητα οι εν λόγω, αν και διατηρούν τη θέση τους ως κριτές, (όσο χρειάζεται για να κατευθύνουν τις εξελίξεις;) ζητούν από το εκλογικό σώμα να λειτουργήσει ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ για το άρρωστο σύστημα και όχι ως τελικός (υπέρτατος) κριτής-τιμωρός.
Ακούγονται λοιπόν διάφορα. Όπως π.χ. ότι αν τα αστικά κόμματα μειοψηφίσουν, θα τεθεί σε κίνδυνο το αστικό καθεστώς. Και ευλόγως διερωτάται κανείς. Ποιά είναι τα αστικά κόμματα και ποιό το αστικό καθεστώς. Θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου! Προχθές μάλιστα διάβασα κάπου ότι υπάρχει κινδυνος να πάμε σε Βουλή τσίρκο, όπου κανείς δεν μπορεί να συνεννοηθεί με κανέναν, λες και τώρα μπορούν, ή κι όταν συνεννοούνται το κάνουν προς το συμφέρον του λαού και της χώρας.
Ακούγονται επίσης πολλά περί κινδύνου ακυβερνησίας, λες και δεν είναι η διακυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, αυτοδύναμα ή από κοινού, που μας έφερε σ’ αυτό το χάλι. Περιμένουν από τις εκλογές να αλλάξουν τα πάντα, λες και δεν είναι βέβαιο ότι, με το πλαίσιο αυστηρά και άκαμπτα δεδομένο, ο λαός δεν έχει άλλη διέξοδο από τη λοιδωρία, την αποδοκιμασία και το χλευασμό, για να αντιμετωπίσει αυτούς που τον υποτιμούν, τον χρησιμοποιούν ως υποζύγιο, και τον εξαπατούν συστηματικά, αδιόρθωτοι και αμετανόητοι. Οι ημέρες περνάνε και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι τα λαϊκό αίσθημα είναι σταθερά απορριπτικό. Χρειάζονται επομένως πιό σοβαρές λύσεις από εκείνη μιας απλής εκλογικής διαδικασίας, που δεν είναι τίποτα άλλο παρά μία από τα ίδια.
Όλο και περισσότερο οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι η εκλογική διαδικασία χρησιμοποιείται ως μέσο χειραγώγησης και καθυπόταξης, αντί για διαδικασία απόδοσης ευθυνών και δρομολόγησης λύσεων για τη χώρα. Θα μας πουν δηλαδή την επομένη των εκλογών ότι ο λαός έκαμε την επιλογή του, οι ευθύνες αποδόθηκαν, ο Παπανδρέου είναι πλέον ένας απλός βουλευτής Αχαΐας και όχι πρωθυπουργός, και τι ωραία τι καλά! Είναι φανερό ότι πρόκειται για φαρσοκωμωδία, ενώ η χώρα βρίσκεται  σε τραγική κατάσταση.
Καθόλου λοιπόν δεν πρέπει να μας εκπλήσει η λαϊκή αντίδραση, που προβλέπεται ότι θα εκφραστεί με όλους του τρόπους. Με αποχή από τις εκλογές (ας θυμηθούμε τις αυτοδιοικητικές του 2010). Με άκυρα ψηφοδέλτια. Με ψήφιση παντοειδών κομμάτων, πλην των μεγάλων ενόχων, ώστε να καταλάβουν καλά, όλοι αυτοί, ότι κινδυνεύουν και δεν μπορούν να συνεχίσουν άλλο το γνωστό παιχνίδι, να ξεκουμπιστούν να φύγουν ή να πάρουν πρωτοβουλίες που θα αλλάξουν τα πράγματα.
Τα ψέματα τελείωσαν. Οι μόνες εκλογές που χρειάζεται ο τόπος είναι για την εκλογή εισαγγελέων, που θα απαγγείλουν τις κατηγορίες και για την κλήρωση ενόρκων, που θα δικάσουν τους ενόχους για την καταστροφή της χώρας!

Δεν υπάρχουν σχόλια: