ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

1. Στις 23 Απριλίου 2010 η Ελλάδα ομολόγησε τη χρεωκοπία της.
2. Η Κυβέρνηση απεμπόλησε την κυριαρχική εξουσία, παραχωρώντας την σε ξένους ειδικούς, υπάλληλους ξένων οργανισμών, και πολιτικούς άλλων χωρών.
3. Η ευθύνη για τη θλιβερή κατάντια της χώρας βαρύνει εξ αδιαιρέτου όλο το πολιτικό σύστημα.
4. Αναλαμβάνουμε πρωτοβουλία να καταγγείλουμε στον Ελληνικό Λαό τους υπεύθυνους και να προτείνουμε ιδέες και λύσεις που θα οδηγήσουν στην έξοδο από το τέλμα.
5. Αναζητούμε τα αίτια της κακοδαιμονίας ήδη στη δημιουργία του Νεοελληνικού Κράτους από τους Βαυαρούς. Το Σύστημα που μας επιβλήθηκε ήταν καταπιεστικό και πολιτιστικά ξένο.
6. Στόχος μας είναι μια Νέα Απελευθέρωση, με Νέο αληθινά Δημοκρατικό Σύνταγμα, που θα υιοθετηθεί από μια Συντακτική Εθνοσυνέλευση.
7. Θα επιδιώξουμε τη θεσμοθέτηση ενός Συστήματος βασιζόμενου στο τρίπτυχο: Περιορισμένο Κράτος, Δημοσιονομική Υπευθυνότητα, Ελεύθερες Αγορές.
8. Πιστεύουμε στις τρεις μεγάλες αρχές της κλασσικής οργάνωσης της κοινωνίας σε κράτος: Ισονομία, Αξιοκρατία, Ελευθερία.
9. Στοχεύουμε σε ένα κράτος εγγυητή της ζωής, της αριστείας, της περιουσίας, της ανεμπόδιστης ενέργειας, της αβίαστης επιλογής και ελεύθερης πρόσβασης παντού, των ίσων ευκαιριών, της αναλογούσας ευημερίας και της επιδίωξης της μέγιστης αυτοπραγμάτωσης και της ευδαιμονίας των ατόμων.
10. Θεωρούμε κυριαρχικό το δικαίωμα της κοινωνίας να αλλάζει ριζικά το σύστημα διακυβέρνησής της όταν αυτό δεν επιτελεί τον εγγενή σκοπό του.

Σάββατο, 27 Ιουνίου 2015

Απορία ψάλτου, βηξ; Όχι, δημοψήφισμα!



Γεώργιος Στάικος

Μετά από πέντε μήνες φαγούρα, συγγνώμη, «διαπραγματεύσεις», με την τρόϊκα, συγγνώμη, τους «θεσμούς», η Κυβέρνηση αποφάσισε να μεταφέρει στον λαό το πρόβλημά της, αφού πρόλαβε να κλείσει τις ρωγμές του πελατειακού κράτους, που είχαν δημιουργηθεί υπό την πίεση της «ανάλγητης» τρόικας.
Το αληθινό της πρόβλημα ομως βρίσκεται στην αδυναμία της να αναλάβει ευθύνες χωρίς να απωλέσει τη λαϊκή στήριξη, στην πραγματικότητα αδυνατεί να διαιωνίσει το χρεοκοπημένο καθεστώς, του οποίου αποτελεί τελευταία εφεδρεία, και θολώνει τα νερά.

Αντί να αναλάβει μια γενναία πρωτοβουλία αναγέννησης και ανατροπής, και να ανταποκριθεί στην πάνδημη απαίτηση για μια νέα πορεία, ψάχνει για λεφτά από την Ευρώπη, ώστε να μπορέσει να διασφαλίσει τη διαιώνιση του παρασιτικού καθεστώτος, που εδώ και δύο σχεδόν αιώνες λυμαίνεται τον Ελληνικό λαό, και έχει οδηγήσει στα σημερινά αδιέξοδα, με ενάμισυ εκατομμύριο ανέργους και τους νέους να εγκαταλείπουν τη Χώρα.
Είναι φανερό ότι το έγκλημα που έχει συντελεστεί, από διαδοχικούς δράστες, είναι εκείνο της εσχάτης προδοσίας, και μόνο το απίθανο και πρωτοφανές για τα παγκόσμια δεδομένα πλέγμα ασυλίας, διασφαλίζει την ηρεμία τους. Το καινούργιο τώρα, στη συνέχιση του εγκλήματος, είναι η προσπάθεια αποποίησης των ευθυνών, με την πονηρή «αξιοποίηση» της λαϊκής ετυμηγορίας, για διαιώνηση του βδελυρού καθεστώτος με συνένοχο το λαό.
Το δημοψήφισμα που αναγγέλθηκε είναι χωρίς πολιτικό περιεχόμενο, είναι απλά ένα διαδικαστικό κόλπο, για μετάθεση των ευθυνών, που ο ελληνικός λαός, με το οξύτατο πολιτικό του αισθητήριο, θα απορρίψει, με καγχασμό και περιφρόνηση.
Μπορεί να είναι κανείς βέβαιος ότι η γελoιότητα του πράγματος θα αποκαλυφθεί και θα αποδιοργανώσει τους μαθητευόμενους μάγους, που τις επόμενες ημέρες θα ξεφουρνίσουν άπειρες κουταμάρες για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.
Ας κοιτάξουν λοιπόν να βρουν τρόπο εξόδου, αφού από το γέλιο μέχρι την οργή η απόσταση μπορεί να αποδειχθεί πολύ μικρή, ενώ, με τόση συνεχιζόμενη καταστροφή, είναι περισσότερο από βέβαιο ότι στο τέλος κάποιος θα την πληρώσει.
Το διαρκές σε βάρος της Χώρας έγκλημα είναι βέβαιο ότι δεν θα μένει για πάντα ατιμώρητο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: